Türkler için İtalyanca: kısa cetvel

Büyük örtüşme

Venedik ve Ceneviz ticareti, deniz dili ve bankacılık: Türkçedeki bir sürü gündelik kelime doğrudan İtalyancadan geliyor.

• Ticaret ve para: banka (banca), fatura (fattura), borsa (borsa), kasa (cassa), bilanço (bilancio), avans (avanzo), poliçe (polizza).
• Denizcilik: pusula (bussola), iskele (scala), vardiya (guardia), fırtına (fortuna), lodos, borda.
• Gündelik hayat: banyo (bagno), palto (paltò), gazete (gazzetta), makarna (maccheroni), salata (salata), fabrika (fabbrica), posta (posta), politika (politica).
• Müzik: piyano, opera, sonat, tempo, soprano, final, karnaval. Bunları öğrenmeye gerek yok, zaten senin.

Yani kelime dağarcığının bir kısmı bedava geliyor. Ama bedava gelen her kelime aynı anlamı taşımıyor.

Yalancı dostlar (tuzaklar)

• parola ≠ şifre. İtalyancada “kelime” demek. Şifre password ya da parola d'ordine.
• fortuna ≠ fırtına. “Şans” demek. Fırtına tempesta.
• borsa hem “çanta” hem “borsa”. Bağlam söylüyor.
• latte = süt. Barda un latte istersen kahvesiz süt geliyor; istediğin şey un caffellatte.
• panna = krema, ekmek (pane) değil.
• camera = oda. Fotoğraf makinesi macchina fotografica.
• firma = imza, şirket değil. Şirket ditta ya da azienda.
• morbido = yumuşak, hastalıklı değil.

İtalyancayı gerçekten kolaylaştıran şeyler

• Yazıldığı gibi okunuyor: bir kelimeyi gördün mü söyleyebiliyorsun. Türkçe gibi.
• Fiil kişiye göre çekiliyor, tıpkı Türkçede olduğu gibi, ve özne adılını düşürebiliyorsun: parlo = “konuşuyorum”. İngilizce konuşan biri için yeni olan bu şey senin için değil.
• Beş sesli harfin hepsi Türkçede var, ve vurgu çoğunlukla sondan bir önceki hecede: kural az.
• Ad durumu yok: Türkçenin ekleri yerine İtalyanca adın önüne edat koyuyor, ve o edatlar sekiz tane.

Gerçekten zor olanlar: adların cinsi (Türkçede yok), tanımlıklar (Türkçede yok) ve edatların hangisinin nereye gittiği.