Een niveautest en een certificeringsexamen beantwoorden twee verschillende vragen. De eerste zegt waar je staat. De tweede bewijst dat aan iemand anders. Ze verwarren kost geld of tijd, afhankelijk van welke je verkeerd kiest.
Het verschil in een regel
Een niveautest is voor jou: gratis, een kwartier, buiten je eigen hoofd niets waard, en hij zegt waar je opnieuw moet beginnen. Een certificaat is voor een loket, een universiteit of een werkgever: het kost tussen de honderd en tweehonderd euro, je legt het af in een examencentrum op een vaste datum, en het levert een document op.
Wanneer je het certificaat echt nodig hebt
Italiaans staatsburgerschap. Sinds december 2018 is een gecertificeerd B1 vereist voor staatsburgerschap via verblijf of huwelijk. Daar is niets aan te doen: geen enkele online test telt mee, hoe goed ook gemaakt. Welke certificaten geldig zijn en hoe ze verschillen staat in deze vergelijking van CILS, CELI en PLIDA, en de procedure zelf in dit artikel.
Inschrijving aan een Italiaanse universiteit. Meestal B2, bij sommige faculteiten C1.
Vergelijkende examens en sommige werkgevers. Die vragen om het papier, niet om de vaardigheid.
Buiten die drie gevallen is een certificaat een uitgave die je niets oplevert wat je nog niet had.
De vraag die de twijfel oplost: gaat iemand je vragen een papier te laten zien? Is het antwoord nee, dan heb je geen examen nodig. Dan wil je weten waar je staat, en dat is gratis.
De fout die ik het vaakst zie
Je inschrijven voor het examen voordat je je niveau hebt gemeten. Een CILS-sessie kost geld, wordt maar een paar keer per jaar gehouden en laat zich niet uitstellen. Wie zich opgeeft voor B1 in de hoop het te halen en met A2-woordenschat aankomt, zakt op het leesonderdeel en verliest zowel het inschrijfgeld als zes maanden.
De juiste volgorde is precies andersom: eerst meten, dan de datum kiezen. Een eerlijke test die de vier vaardigheden apart bekijkt zegt of B1 drie weken of zes maanden weg is, en dat verschil bepaalt volledig welke sessie je boekt.
De andere fout, goedkoper maar trager
De test uitstellen omdat «ik toch al weet dat ik beginner ben». Bijna niemand raadt zijn eigen niveau goed, en wie zichzelf onderschat verliest maanden met het overdoen van wat hij al kan. Hoe je je niveau inschat hangt meer af van hoe je hebt geleerd dan van hoeveel je weet.
Wat een goed gebouwde test je geeft
Geen etiket, maar een profiel. Weten dat je B1 bent is weinig waard. Weten dat je een B1 bent met A2-woordenschat is veel waard, want het zegt precies waar je de komende drie maanden aan werkt, en het houdt je tegen bij een examen dat je niet zou halen.
En blijkt het certificaat toch nodig, dan kom je op de examendatum aan in de wetenschap dat je klaar bent in plaats van in de hoop.
