Het traject van ti amo Italiaans op iPhone

GRAMMATICA

De passato prossimo

Dit is de verleden tijd die je in gesproken Italiaans het vaakst nodig hebt. Twee hulpwerkwoorden, één regel over de uitgang, en een lijstje uitzonderingen.

De helft van A1 is open, zonder account

Begin met A1 ↗︎

★★★★★(11)van Alessio, docent sinds 2018

Zoek op amo Italiaans

Abonnement vanaf €5,83 per maand, jaarabonnement

Hoe je hem maakt

Hulpwerkwoord in de tegenwoordige tijd plus het voltooid deelwoord, net als in het Nederlands.

Werkwoorden op -are: deelwoord op -ato. parlare wordt parlato.
Werkwoorden op -ere: deelwoord op -uto. credere wordt creduto.
Werkwoorden op -ire: deelwoord op -ito. finire wordt finito.

Ho parlato con Marco: ik heb met Marco gesproken. Abbiamo finito: we zijn klaar.

Essere of avere: de scheidslijn

De meeste werkwoorden nemen avere. Met essere gaan:

werkwoorden van beweging en richting: andare (gaan), venire (komen), partire (vertrekken), arrivare, tornare, entrare, uscire, salire, scendere;
werkwoorden van verandering van toestand: nascere (geboren worden), morire, diventare (worden), crescere, restare, rimanere;
essere en stare zelf: sono stato a Roma, ik ben in Rome geweest;
alle wederkerende werkwoorden: mi sono alzato, ik ben opgestaan.

Bij essere beweegt het deelwoord mee met het onderwerp: sono andato (man), sono andata (vrouw), siamo andati (groep), siamo andate (alleen vrouwen). Bij avere blijft het deelwoord onveranderd: ho mangiato, of je nu man of vrouw bent.

De onregelmatige deelwoorden die je echt nodig hebt

fare: fatto. Ho fatto la spesa, ik heb boodschappen gedaan.
dire: detto. leggere: letto. scrivere: scritto.
prendere: preso. chiedere: chiesto. rispondere: risposto.
vedere: visto. venire: venuto. aprire: aperto.
essere: stato. rimanere: rimasto. perdere: perso.
bere: bevuto. vivere: vissuto. mettere: messo.

Deze twintig dekken het grootste deel van wat je in gesprekken tegenkomt. De rest komt vanzelf mee.

Wanneer je hem gebruikt, en wanneer niet

De passato prossimo is voor afgeronde gebeurtenissen: ieri ho visto un film, gisteren heb ik een film gezien.

Voor gewoontes, beschrijvingen en achtergronden gebruikt het Italiaans de imperfetto: da bambino andavo al mare ogni estate, als kind ging ik elke zomer naar zee. Het verschil is niet hoe lang geleden iets was, maar of het een gebeurtenis is of een toestand.

In gesproken Italiaans vervangt de passato prossimo bijna altijd de literaire passato remoto (andai, feci). Die laatste kom je vooral in boeken tegen, en in het zuiden ook in spreektaal.